Detransitie en spijt: kinderen die terugkeren

Lange tijd werd gedaan alsof detransitie — terugkeren op een transitie — nauwelijks voorkwam. Dat beeld is achterhaald. Een groeiende groep jongvolwassenen vertelt openhartig over spijt, en hun verhalen zijn voor ouders leerzaam.

Wat is detransitie?

Detransitie betekent dat iemand stopt met een gendertransitie en soms probeert terug te keren naar het geboortegeslacht. Dat kan sociaal zijn, maar ook medisch — waarbij blijvende effecten van hormonen of operaties niet meer terug te draaien zijn.

Hoe vaak komt het voor?

Exacte cijfers zijn lastig, mede doordat mensen vaak niet terugkeren naar dezelfde kliniek en uit beeld raken. Maar het aantal detransitioners dat zich meldt, groeit zichtbaar, zeker in de generatie die als tiener via de ROGD-golf instroomde.

Wat vertellen hun verhalen?

Veel detransitioners zeggen achteraf dat hun dysforie voortkwam uit iets anders: trauma, internalized homofobie, autisme, of de vlucht voor een moeilijke puberteit. Ze voelden zich destijds oprecht zeker, maar wensen dat iemand had doorgevraagd in plaats van meteen bevestigd.

Wat leren we hiervan?

Detransitie bewijst niet dat transitie nooit goed is, maar wel dat zekerheid op zestienjarige leeftijd geen garantie is. Dat is precies het argument om niet te overhaasten en eerst goed te onderzoeken.

Meer lezen en steun

Ervaringsverhalen en steun vind je op Transspijt en Transitieschade.